Blog

Ćwiczenia na chrapanie: 8-minutowy zestaw z badania

Grafitowy kafelek w stylu neumorficznym ze stylizowaną zieloną ikoną LED przedstawiającą profil języka i podniebienia oraz małym ośmiotygodniowym wykresem słupkowym LED, bez twarzy, bez tekstu.

Ćwiczenia na chrapanie działają i są jedynym tanim sposobem z badaniem randomizowanym, które chrapnięcia mierzyło, a nie o nie pytało. W São Paulo 39 chrapiących przydzielono do trzech miesięcy codziennych ćwiczeń języka, podniebienia i policzków albo do plastrów na nos plus ćwiczeń oddechowych. Indeks chrapania w grupie ćwiczącej spadł z 99,5 do 48,2 chrapnięć na godzinę; grupa kontrolna się nie zmieniła (Ieto et al. 2015). Haczyk jest w robieniu ich: 8 minut, trzy razy dziennie, przez tygodnie, zanim cokolwiek drgnie.

Najważniejsze fakty
  • W randomizowanym badaniu 39 chrapiących 3 miesiące ćwiczeń ustno-gardłowych obniżyły medianę indeksu chrapania z 99,5 do 48,2 chrapnięć na godzinę, a całkowity indeks mocy chrapania z 60,4 do 31,0; grupa kontrolna się nie zmieniła (Ieto et al. 2015).
  • U 31 pacjentów z umiarkowanym bezdechem sennym 3 miesiące około 30 minut ćwiczeń dziennie obniżyły wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu z 22,4 do 13,7 zdarzeń na godzinę, a obwód szyi z 39,6 do 38,5 cm (Guimarães et al. 2009).
  • W 9 badaniach na dorosłych ze 120 pacjentami terapia miofunkcjonalna zmniejszyła wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu mniej więcej o połowę, z 24,5 do 12,3 na godzinę, a czas spędzony na chrapaniu z 14,1% do 3,9% nocy (Camacho et al. 2015).
  • Cztery miesiące gry na didgeridoo, około 25 minut przez 6 dni w tygodniu, obniżyły wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu o 6,2 zdarzenia na godzinę względem listy oczekujących (Puhan et al. 2006).
  • W badaniu pilotażowym z 20 chrapiącymi 20 minut codziennych ćwiczeń śpiewu przez 3 miesiące zmniejszyło nagrane chrapanie, głównie u osób, które ćwiczyły poprawnie i nie miały nadwagi (Ojay i Ernst 2000).

Ten artykuł jest częścią serii o sposobach na chrapanie, które możesz sprawdzić rejestratorem zamiast recenzją. Liczby pochodzą z opublikowanych badań w laboratoriach snu; własnych danych Snorly o nocach z ćwiczeniami jeszcze nie mamy i opublikujemy je, gdy wystarczająco wielu użytkowników je oznaczy.

Czy ćwiczenia gardła naprawdę zatrzymują chrapanie?

Zmniejszają je, mniej więcej o połowę w jedynym badaniu randomizowanym, które nagrywało chrapnięcia obiektywnie. Zespół Ieto zrekrutował osoby, których głównym problemem było chrapanie, bez bezdechu sennego albo z łagodnym i umiarkowanym, i policzył każde chrapnięcie powyżej 36 dB podczas nocy w laboratorium snu przed trzema miesiącami i po nich. Grupa ćwicząca zmniejszyła swój indeks chrapania o połowę; grupa kontrolna, na plastrach na nos i ćwiczeniach oddechowych, została tam, gdzie zaczęła.

Chrapnięcia na godzinę przed 3 miesiącami codziennych ćwiczeń i po nich Ieto et al. 2015, 19 pacjentów w grupie ćwiczącej, polisomnografia, randomizowane
Punkt odniesieniaPo 3 miesiącachIndeks chrapania99.548.2
Chrapnięcia powyżej 36 dB na godzinę (mediana)Punkt odniesieniaPo 3 miesiącachZmiana
Indeks chrapania99.548.2-52%

Wcześniejsze badanie z tego samego laboratorium tłumaczy dlaczego. Guimarães przydzielił 31 osób z umiarkowanym bezdechem sennym do ćwiczeń albo do terapii pozorowanej: wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu spadł z 22,4 do 13,7 zdarzeń na godzinę, a szyja zeszczuplała o mniej więcej centymetr, bez zmiany masy ciała. Ćwiczenia wzmocniły mięśnie, które utrzymują drogi oddechowe otwarte we śnie. Czy to twoje wąskie gardło, zależy od twojej przyczyny; zobacz dlaczego chrapię.

Jak dokładnie wygląda zestaw z badania?

Zespół Ieto skrócił trzydziestominutowy protokół Guimarãesa o połowę ćwiczeń, żeby ludzie faktycznie go robili: około 8 minut, trzy razy dziennie. Zestaw poniżej to ten, który podaje dla niego przegląd tych badań (de Felício et al. 2018). Przez pierwszy tydzień rób go przed lustrem.

# Ćwiczenie Jak Dawka na sesję
1 Płukanie solą fizjologiczną 10 ml soli fizjologicznej do każdego nozdrza przed zestawem Raz
2 Uniesienie podniebienia z dźwiękiem Powtarzaj krótkie „A”, unosząc za każdym razem podniebienie miękkie i języczek 20 powtórzeń
3 Przesuwanie języka Czubek języka z przodu podniebienia, przesuwaj go do tyłu wzdłuż podniebienia 20 powtórzeń
4 Przyssanie języka Dociśnij cały język do podniebienia, jakbyś go do niego przyssał, potem puść 20 powtórzeń
5 Język w dół Czubek języka o dolne zęby przednie, wypchnij tył języka w dół, do dna jamy ustnej 20 powtórzeń
6 Napinanie policzka Palec wskazujący w środku policzka, napnij mięsień policzka przeciwko niemu 10 powtórzeń na stronę
7 Żucie i przełykanie Przy każdym posiłku żuj na przemian po obu stronach i przełykaj z językiem na podniebieniu, zęby razem, wargi rozluźnione Każdy posiłek

Po trzech do pięciu tygodniach, gdy już czujesz ruch podniebienia, badanie dokładało cichą wersję ćwiczenia 2: unieś podniebienie bez żadnego dźwięku i przytrzymaj 5 sekund. Cała reszta zostaje bez zmian przez pełne trzy miesiące.

Czy śpiew albo gra na didgeridoo pomagają na chrapanie?

Jedno i drugie trenuje te same mięśnie gardła, przy słabszych dowodach. Ojay i Ernst nauczyli 20 chrapiących ćwiczeń śpiewu po 20 minut dziennie i nagrali siedem nocy przed i po, magnetofonem uruchamianym głosem; czas chrapania spadł średnio, głównie u osób, które ćwiczyły poprawnie i nie miały nadwagi. Chórzyści mają też niższy wynik na skali chrapania niż osoby nieśpiewające, po uwzględnieniu wieku i BMI (Pai et al. 2008). Żadne z tych badań nie jest randomizowane z obiektywnym liczeniem chrapnięć.

Didgeridoo takie ma. Zespół Puhana w Zurychu przydzielił losowo 25 osób z umiarkowanym bezdechem sennym do czterech miesięcy lekcji i codziennych ćwiczeń albo na listę oczekujących. Grający ćwiczyli średnio 5,9 dnia w tygodniu po 25 minut; ich wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu spadł o 6,2 zdarzenia na godzinę bardziej niż w grupie kontrolnej, a partnerzy ocenili swój sen jako o 2,8 punktu mniej zakłócony na skali dziesięciopunktowej (Puhan et al. 2006). Oddychanie okrężne to długi trening podniebienia i nasady języka; dźwięk nie ma z tym nic wspólnego.

Metoda Badanie Dawka dzienna Zmierzony wynik
Ćwiczenia ustno-gardłowe Ieto 2015, 39 chrapiących, randomizowane 8 min, 3 razy dziennie, 3 miesiące Indeks chrapania z 99,5 do 48,2 na godzinę
Ćwiczenia ustno-gardłowe Guimarães 2009, 31 pacjentów, randomizowane około 30 min, 3 miesiące AHI z 22,4 do 13,7 na godzinę
Didgeridoo Puhan 2006, 25 pacjentów, randomizowane 25 min, 6 dni w tygodniu, 4 miesiące AHI o 6,2 na godzinę niżej niż w grupie kontrolnej
Ćwiczenia śpiewu Ojay i Ernst 2000, 20 chrapiących, bez grupy kontrolnej 20 min dziennie, 3 miesiące Nagrane chrapanie średnio mniejsze

Po jakim czasie ćwiczenia na chrapanie zaczynają działać?

Po tygodniach, nie po nocach. Każde badanie trwało trzy do czterech miesięcy, a ciche uniesienie podniebienia dochodziło dopiero po trzech do pięciu tygodniach, bo tyle czasu zajmuje opanowanie tego mięśnia. W pierwszym tygodniu nie spodziewaj się niczego, możliwej zmiany w czwartym, a zmiany wielkości tej z badania w dwunastym.

Cała gra toczy się o regularność. Zestaw skrócono z 30 minut do 8, bo dłuższa wersja nie mieściła się ludziom w dniu, a w pilotażu ze śpiewem poprawili się tylko ci, którzy ćwiczyli poprawnie i codziennie. Zsumowane badania na dorosłych zmniejszyły wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu o połowę, a w każdym z nich terapeuta sprawdzał postępy co tydzień (Camacho et al. 2015). W domu twoim terapeutą jest rejestrator.

Udział nocy spędzonej na chrapaniu, zsumowane badania na dorosłych Metaanaliza Camacho et al. 2015, chrapanie mierzone polisomnografią
Przed terapiąPo terapiiCzas chrapania14.13.9
Procent całkowitego czasu snuPrzed terapiąPo terapiiZmiana
Czas chrapania14.13.9-72%

Plan na 8 tygodni z nagranymi punktami kontrolnymi

Osiem tygodni to krócej niż badania, więc traktuj 8. tydzień jako moment decyzji, a nie metę. Nagrywaj z telefonem na szafce nocnej, 0,5 do 1 m od głowy, i nie zmieniaj nic innego: ta sama poduszka, ta sama pora snu z dokładnością do 30 minut, bez alkoholu w noce z nagrywaniem.

Tydzień Ćwiczenia Nagrywaj Punkt kontrolny
0 Jeszcze żadnych 7 nocy Punkt odniesienia: mediana minut chrapania, liczba klipów, etykieta najgłośniejszego klipu
1 do 3 Pełny zestaw, 3 sesje dziennie, przez 1. tydzień przed lustrem 3 noce w tygodniu Zapisuj zrobione sesje z 21; nie spodziewaj się zmian w nagraniach
4 Dołóż ciche 5-sekundowe przytrzymanie podniebienia 7 nocy Porównaj medianę z 4. tygodnia z punktem odniesienia
5 do 7 Pełny zestaw plus przytrzymanie 3 noce w tygodniu Zrobione sesje z 21; obserwuj etykietę najgłośniejszego klipu
8 Pełny zestaw 7 nocy Porównaj medianę z 8. tygodnia z punktem odniesienia i zdecyduj

W Snorly oznacz noce z ćwiczeniami metodą, a aplikacja zestawi je z tygodniem odniesienia; etykieta głośności przy każdym klipie pokazuje, czy chrapnięcia zrobiły się cichsze, a nie tylko rzadsze, czyli to, co u Ieto łapał „całkowity indeks mocy chrapania”. Nada się każdy rejestrator z podsumowaniem nocy.

Zasada rozstrzygania: jeśli mediana minut chrapania z 8. tygodnia jest niższa niż twoja najcichsza noc odniesienia, a w większości tygodni zrobiłeś co najmniej 15 z 21 sesji, ciągnij do 12. tygodnia. Jeśli sesje zrobiłeś, a mediana się nie ruszyła, napięcie mięśni nie było twoim wąskim gardłem; przetestuj dalej pozycję, plaster na usta, jeśli oddychasz ustami, albo wagę. Mniej niż 10 sesji tygodniowo znaczy, że ćwiczeń jeszcze nie przetestowałeś.

Nagranie z telefonu nie powie ci, czy spadło ci natlenienie. Ciszę trwającą 10 sekund lub dłużej, po której słychać łapanie powietrza, warto pokazać lekarzowi najpierw, a nie zamiast. Wszystkie sposoby uszeregowane według dowodów są w jak przestać chrapać.

Co zrobić dziś w nocy
  1. Połóż telefon na szafce nocnej, podłącz do ładowarki i nagraj całą noc. Noc bazowa 1 z 7, jeszcze bez ćwiczeń.
  2. Odpuść dziś alkohol, żeby punkt odniesienia był uczciwy.
  3. Zrób raz ośmiominutowy zestaw przed lustrem, żeby przed startem 1. tygodnia wiedzieć, jak się czuje uniesienie podniebienia.
  4. Ustaw w telefonie trzy codzienne przypomnienia: po śniadaniu, po obiedzie, przed snem.
Snorly app icon

Usłysz własne chrapanie już dziś w nocySnorly nagrywa tylko wtedy, gdy słyszy chrapanie, i rano odtwarza je dla ciebie. Za darmo, bez konta, bez limitu nocy.

Pobierz w App Store

Powiązane pytania

Czy ćwiczenia ust na chrapanie działają?

Tak, w badaniu randomizowanym z obiektywnym liczeniem chrapnięć: trzy miesiące codziennych ćwiczeń języka, podniebienia i policzków zmniejszyły indeks chrapania o połowę, z 99,5 do 48,2 chrapnięć na godzinę, podczas gdy plastry na nos plus ćwiczenia oddechowe nie dały nic. Około 8 minut trzy razy dziennie, przez tygodnie.

Które ćwiczenia języka zatrzymują chrapanie?

Trzy z badania: przesuwanie czubka języka do tyłu wzdłuż podniebienia, przyssanie całego języka do podniebienia oraz wypychanie tyłu języka w dół z czubkiem opartym o dolne zęby przednie, po 20 powtórzeń, trzy razy dziennie.

Czy śpiew pomaga na chrapanie?

Prawdopodobnie, przy słabszych dowodach. W pilotażu z 20 chrapiącymi, którzy śpiewali 20 minut dziennie przez 3 miesiące, nagrania pokazały mniej chrapania, głównie u tych, którzy ćwiczyli porządnie i nie mieli nadwagi. Żadne badanie randomizowane nie policzyło chrapnięć obiektywnie.

Jak długo ćwiczenia na chrapanie potrzebują, żeby zadziałać?

Trzy miesiące w każdym badaniu; ciche przytrzymanie podniebienia dokładano dopiero po 3 do 5 tygodniach, bo tyle zajmuje opanowanie mięśnia. Nagraj 7 nocy odniesienia, sprawdź w 4. i 8. tygodniu i oceniaj po tygodniowej medianie.

Czy ćwiczenia gardła mogą pomóc na bezdech senny?

Obniżyły wskaźnik bezdechów i spłyceń oddechu z 22,4 do 13,7 na godzinę przy umiarkowanym bezdechu i zmniejszyły go mniej więcej o połowę w dziewięciu zsumowanych badaniach, więc stosuje się je obok CPAP albo aparatu wewnątrzustnego, a nie zamiast. Aplikacje nie potrafią rozpoznać bezdechu; wzorzec chrapanie, cisza, łapanie powietrza na nagraniu to powód do badania snu.

Źródła

  • Ieto V, Kayamori F, Montes MI, et al. (2015). Effects of Oropharyngeal Exercises on Snoring: A Randomized Trial. Chest 148(3):683-691. https://doi.org/10.1378/chest.14-2953
  • Guimarães KC, Drager LF, Genta PR, Marcondes BF, Lorenzi-Filho G (2009). Effects of Oropharyngeal Exercises on Patients with Moderate Obstructive Sleep Apnea Syndrome. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine 179(10):962-966. https://doi.org/10.1164/rccm.200806-981OC
  • Camacho M, Certal V, Abdullatif J, et al. (2015). Myofunctional Therapy to Treat Obstructive Sleep Apnea: A Systematic Review and Meta-analysis. Sleep 38(5):669-675. https://doi.org/10.5665/sleep.4652
  • de Felício CM, da Silva Dias FV, Trawitzki LVV (2018). Obstructive sleep apnea: focus on myofunctional therapy. Nature and Science of Sleep 10:271-286. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6132228/
  • Puhan MA, Suarez A, Lo Cascio C, Zahn A, Heitz M, Braendli O (2006). Didgeridoo playing as alternative treatment for obstructive sleep apnoea syndrome: randomised controlled trial. BMJ 332(7536):266-270. https://doi.org/10.1136/bmj.38705.470590.55
  • Ojay A, Ernst E (2000). Can singing exercises reduce snoring? A pilot study. Complementary Therapies in Medicine 8(3):151-156. https://doi.org/10.1054/ctim.2000.0376
  • Pai I, Lo S, Wolf D, Kajieker A (2008). The effect of singing on snoring and daytime somnolence. Sleep and Breathing 12(3):265-268. https://doi.org/10.1007/s11325-007-0159-1

Snorly to rejestrator i tracker chrapania, a nie wyrób medyczny. Nie diagnozuje bezdechu sennego ani żadnej innej choroby. Jeśli zauważysz przerwy w oddychaniu, łapanie powietrza lub senność w ciągu dnia, porozmawiaj z lekarzem.